Waterloo to symbol upadku Napoleona Bonaparte. Bitwa stoczona na terenie Belgii stanowi zmierzch epoki wojen napoleońskich podczas których, wojska najróżniejszego sortu przemierzały wszerz i wzdłuż całą Europę.
Więcej… Dodaj komentarz
Waterloo to symbol upadku Napoleona Bonaparte. Bitwa stoczona na terenie Belgii stanowi zmierzch epoki wojen napoleońskich podczas których, wojska najróżniejszego sortu przemierzały wszerz i wzdłuż całą Europę.

W czasie tej bitwy Karol Młot, majordom (ok. 688-741) królestwa Franków, zwyciężył muzułmańską armię i zabił jej dowódcę Abd ar- Rahnana al Ghafigi, namiestnika al-Andalus- islamskiej Hiszpanii.
Jedna z najbardziej krwawych bitew morskich w historii. Rozegrała się 7 października 1571 r. pomiędzy Ligą Świętą a Imperium Osmańskim 60 km na południowy zachód od Lepanto, 15 km na zachód od przylądka Araksos, na Morzu Jońskim u wylotu Zatoki Patraskiej. Była jedną z tych bitew, które miały ogromne znaczenie strategiczne, zmieniające wiatry historii.
W 376 r. cesarz imperium wschodniorzymskiego pozwolił Gotom przekroczyć Dunaj i osiedlić się na terenach imperium. Goci szukali schronienia przed Hunami, prącymi na zachód z terenów Azji Środkowej. Natomiast Rzymianie mieli nadzieję, że ponownie uda się im zasiedlić wyludnione tereny płacącymi podatki chłopami, którzy również dostarczą rekrutów do armii.
W 480 r. p. n. e. Persowie najechali Grecję. Król Kserkses przyprowadził z Anatolii potężną armię, której towarzyszyła podążająca wzdłuż wybrzeża flota, składająca się z około 1200 okrętów wojennych.
1 października 331 r. p. n. e. w Mezopotamii spotkały się dwie armie, aby rozstrzygnąć losy imperium. Zdecydowanie większe były wojska dowodzone przez Dariusza III, „króla królów” i władcy wszystkich ziem pomiędzy Eufratem a Afganistanem. Swego czasu jego państwo sięgało Morza Śródziemnego, ale kraje te zdobyli Macedończycy Aleksandra Wielkiego. Dariusz podjął desperacką próbę zawarcia pokoju, proponując Aleksandrowi ogromny okup. Parmenion, jeden z wodzów Aleksandra, oświadczył: „Gdybym był tobą, przyjąłbym”. Na co Aleksander odparł ostro: „Tak, przyjąłbym, gdybym był tobą”.
Na początku I w n. e. cesarz August usiłował zapanować nad Germanią. Ta niepodbita kraina znajdowała się niebezpiecznie blisko Italii i być może August uważał, że linia obronna na Łabie byłaby lepsza od istniejącej wówczas na Renie.
Bitwa pod Gaixią 203 r. p. n. e. była ostatnim starciem w długotrwałej walce toczonej o panowanie nad Chinami przez rywalizujących wodzów Liu Banga i Xiang Yu po upadku krótkotrwałej dynastii Qin. Stanowiła ona jeden z najważniejszych punktów zwrotnych w historii Chin, wtedy bowiem powstanie trwałego porządku imperialnego zakończyło wewnętrzne podziały i walki.
Druga wojna punicka (218-202 p. n. e.) jest niekiedy nazywana „wojną Hannibala”. Aby pomścić klęskę Kartaginy w czasie pierwszej wojny punickiej (264-241 p. n. e.), zebrał armię w Hiszpanii i wykonując jeden z najsłynniejszych marszów w historii, przeprowadził wojska przez Alpy na Półwysep Apeniński.
Strona 1 z 3