•  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
A+ R A-

Wojciech Fortuna

Wojciech Fortuna urodził się w 1952 roku w Zakopanem. Jako kilkulatka rodzice zapisali go do klubu sportowego, by rozwijać jego amatorskie pasje narciarskie. Tutaj zajął się nim trener Jan Gąsiorowski. Choć początkowo młody skoczek miał trudności z techniką i lądowaniem, jego starania nie przeszły niezauważone.
W 1970 roku trener Janusz Fortecki zaangażował go do kadry narodowej. Wojtek pracował, ale niestety nie miał żadnych osiągnięć.

Mobilizacja przed zimowymi igrzyskami w Sapporo w 1972 roku była tak duża, że w eliminacjach oddał dwa doskonałe skoki. Nie pozwoliły mu one dostać się do reprezentacji. Zbyt młody, niedoświadczony, bez sportowych sukcesów nie mógł liczyć na zbyt wiele.

Do „Małego” (165 cm, 60 kg) uśmiechnęło się jednak szczęście. Jeden z wytypowanych zawodników doznał kontuzji i nie mógł lecieć do Japonii. Jego miejsce zajął Fortuna. Choć nie należał do faworytów, ostatecznie na dużej skoczni oddał wspaniały długi skok (111 m). Przekroczył linię bezpieczeństwa i mimo kontrowersji otrzymał upragniony złoty medal. Jak dotąd jest to pierwsze i jedyne najwyższe wyróżnienie zdobyte przez Polaka na zimowych igrzyskach.

Później szczęście nie dopisywało mu już tak często. Nigdy nie powtórzył dawnego sukcesu. Nie wrócił też do dawnej formy. W 1977 roku zakończył karierę sportową. Został kierowcą taksówki, a później minibusa. Zaczął pić. Rozbił własne małżeństwo. Wszedł w konflikt z prawem. Wreszcie w 1989 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych.

Opublikował dwie książki: „Prawda o Sapporo” oraz „Szczęście w powietrzu”.
Joomla Templates and Joomla Extensions by JoomlaVision.Com

Dodaj komentarz


Kod antysapmowy
Odśwież