Portal dla mężczyzn

Lacrosse jest sportem drużynowym wywodzącym się od rdzennych Indian Ameryki Północnej i zarazem jednym z najstarszych. Jego powstanie datuje się na około XII wieku. Oficjalna forma gry, jaką znamy obecnie w niedużym stopniu przypomina tą, uprawianą niegdyś na preriach przez indiańskie plemiona. Była ona znacznie bardziej brutalna, rozgrywana na terenie rozciągającym się czasem na przestrzeni kilku kilometrów. Brać w niej udział mogło nawet kilkaset osób, a rozgrywka ciągnąć się od świtu do zmierzchu, na przestrzeni kilku dni.

Sport ten odgrywał bardzo ważną rolę w życiu Indian, zwycięstwo było na wagę prestiżu i honoru, a obok tego jego stawką były często bardzo wartościowe dobra materialne, więc rezultat rywalizacji miał także wymowę ekonomiczną.

Plac do gry musiał rozciągać się dokładnie ze wschodu na zachód lub z północy na południe, co miało znaczenie mistyczne. Ze sportem wiązały się często różnego rodzaju obrzędy i rytuały. Miały one na celu nie tylko dopomóc drużynie w osiągnięciu zwycięstwa ale czasem także uleczanie chorych, rozwiązywanie konfliktów albo też wzmocnienie i przygotowanie mężczyzn do zbliżającej się wojny.

Piłka (czy też obiekt, którym niegdyś rozgrywano spotkania, gdyż w kształcie przypominał on bardziej gruby, spłaszczony, owalny dysk) była pierwotnie wykonana z drewna, później materiał ten zastąpiony został jelenią skórą wypchaną wewnątrz włosami.

Bramki stanowiły zazwyczaj po prostu dwa paliki wbite w ziemię. Czasem był nią pojedynczy słupek lub kwadratowa mata. Plemię Choctaw połączyło ze sobą dodatkowo górne części słupków, co stanowi jedną z pierwszych wzmianek o poprzeczce.

Obecnie mecze rozgrywane są małą gumowa piłką oraz podłużną rakietą nazywaną „crosse” lub „lacrosse stick” (tłumacząc, znaczy to po prostu: kij do lacrosse). Głowę rakiety do lacrosse stanowi naciąg z luźnej siatki, skonstruowanej tak, aby utrzymała wewnątrz piłkę.

Ofensywnie, celem gry jest używanie kija do łapania, przenoszenia oraz podawania piłki, starając się zdobyć punkt miotając piłkę w bramkę przeciwnika.
Defensywnie, celem graczy jest powstrzymanie drużyny przeciwnej od zdobycia bramki, oraz przejęcie piłki, wykorzystując do tego: blokowanie kijem, grę ciałem oraz odpowiednie ustawienie drużyny.

Wyróżniamy trzy główne odmiany tego sportu: męskie larosse, kobiece lacrosse oraz lacrosse halowe (box lacrosse). Ta ostatnia rozgrywana jest na lodowiskach do hokeja. Tafla lodowa zostaje wtedy usunięta, a powierzchnia pokryta sztuczną trawą. Udział w grze biorą sześcioosobowe składy. Charakteryzuje się ona dużo większą szybkością i dynamiką gry niż wersja rozgrywana „pod chmurką”. Jest też od niej znacznie bardziej brutalna.


Męskie lacrosse rozgrywane jest pomiędzy 10-o osobowymi drużynami. Współczesna wersja sportu została skodyfikowana w Kanadzie w 1856 r.

Na poziomie międzynarodowym, reprezentacje lacrosse zrzeszone są w Międzynarodowej Federacji Lacrosse (Federation of Internationa Lacrosse – FIL). Do najlepszych drużyn na świecie należą: Stany Zjednoczone, Kanada, Australia oraz reprezentacja Irokezów – zatwierdzona przez FIL, jest jedyną reprezentacją rdzennych mieszkańców Ameryki Północnej biorącą (zarejestrowany) udział w jakimkolwiek sporcie na świecie.
Podczas igrzysk olimpijskich, lacrosse jako dyscyplina medalowa rozgrywana była w 1904 oraz w 1908 roku. Podczas olimpiad w 1928, 1932 oraz 1948 było sportem pokazowym.