Sahajdak (sajdak)- in. kołczan,skórzany pokrowiec na łuk i strzały. Sahajdak składał się z łubia (futerał na łuk) i kołczanu ( futerał na strzału do łuku, których najczęściej mieściło się 24). Łubia i kołczany wykonywane były z brązowych skór wyprawionych na zamsz z wytłaczanymi ornamentami. Dodatkowo elementem były zdobienia złotym haftem oraz srebrnymi, mosiężnymi lub złoconymi elementami. Łubia i kołczany wykonywano ponadto z lipowych deseczek i pokrywano aksamitem, następnie wyszywano haftem i metalowymi okuciami. Często umieszczano na nich monogramy i herby.
Serpentyna- ( nazwa pochodzi od łac. serpentimus- wężowy)- w przypadku broni nazwą tą określa się:
1.krzywa szabla używana przez uboższą szlachtę i jazdę polską w XVI- XVII wieku,
2.działo o długiej lufie używane w XVI i XVII w. stanowiące odmianę kolubryny.
Serpentyna- ( nazwa pochodzi od łac. serpentimus- wężowy)- w przypadku broni nazwą tą określa się:
1.krzywa szabla używana przez uboższą szlachtę i jazdę polską w XVI- XVII wieku,
2.działo o długiej lufie używane w XVI i XVII w. stanowiące odmianę kolubryny.
