„Dziecko zamieszka z matką!” – tak w 95 procentach orzekały sądy w sprawach rozwodowych. Pozostawienie w tej sytuacji pełnych praw rodzicielskich obojgu rodzicom najczęściej było czystą fikcją. Ojciec automatycznie stawał się rodzicem drugiej kategorii, mającym nikły wpływ na wychowanie dziecka. Co zrobić, by tak się nie stało?

Każdy z nas ma prawo być szczęśliwym. Zostaliśmy powołani do szczęścia i do niego zmierzamy całe życie. Pojawia się pytanie jak osiągnąć to szczęście, które przecież każdemu z nas się należy. Okazuje się, że można je osiągnąć bardzo wcześnie, gdyż gwarantem naszego szczęścia jest rodzina, w której przychodzimy na świat, wychowujemy się i dorastamy do samodzielnego życia. To dzięki rodzinie możemy  być szczęśliwi.

Rodzina zawsze była taką grupą społeczną, w której człowiek rodził się, wychowywał, dorastał i stawał się jednostką społeczności, w której musiał zacząć sam funkcjonować. To w rodzinie kształtował swe przyzwyczajenia, zdobywał wartości, ustalał priorytety, uczył się „jak żyć”. Właśnie rodzina była miejscem, gdzie człowiek czuł się bezpiecznie, gdzie mógł zaspokoić swoje potrzeby, gdzie czuł się potrzebny.

Dawno, dawno temu, na skraju lasu, w małym domku mieszkało
Sobie szczęśliwe małżeństwo – on i ona.
Cieszyli się swoim nowo urządzonym domkiem przez pół roku
Aż nagle...
Pojawiło się długo oczekiwane maleństwo
I ich życie przewróciło się do góry nogami.

Pomimo stereotypów i przekazywanych z pokoleń na pokolenia przeświadczeń dotyczących zalet wspólnego zamieszkiwania rodzin wielopokoleniowych, psychologia podkreśla dziś jak bardzo ważne dla rodziny jest zachowywanie w niej pewnych ustalonych granic, których nie warto przekraczać.

21 stycznia - Dzień Babci,  to doskonała okazja do zastanowienia się, jak wiele korzyści wiąże się z faktem dorastania w wielopokoleniowej rodzinie. Wielu dwudziestolatków ceni swoich dziadków za ich mądrość, doświadczenie, miłość i przekazane wartości.

Wyniki badań psychologicznych pokazują jednoznacznie, iż dzieci uważają się bardziej kochane przez matki niż przez ojców. To matki okazują im więcej miłości, poświęcają im więcej czasu, dają im swoją obecność i bliskość, rozumieją je bez słów. Nie oznacza to jednak, że wszystkie matki takie są, jak również nie oznacza to też tego, że wszyscy ojcowie są nieczuli dla swoich dzieci. Bywają różni ojcowie, jednakże z pewnym uproszczeniem można mówić o czterech głównych typach ojców: ojcowie nieobecni, ojcowie słabi, ojcowie trujący i dobrzy ojcowie.

Najnowsze liczby podane przez UNICEF pokazują, że śmiertelność dzieci poniżej 5 roku życia nieustannie spada. Według najnowszych szacunków w roku 2008 przed 5 urodzinami zmarło 8,8 mln dzieci na całym świecie. W sumie od roku 1990 wskaźnik śmiertelności dzieci spadł o 28 proc.

W pierwszych wiekach chrześcijaństwa w związku z patriarchalnym modelem społecznym ukształtowały się niezwykle krzywdzące opinie wobec kobiety. Poniżały one jej godność, odbierały prawo do pełni człowieczeństwa. Nawet w tekstach pierwszych ojców Kościoła kobieta jawi się jako istota gorsza od mężczyzny, upośledzona, słaba, stworzona do służenia. Jest przyczyną i powodem grzechu, rozpustną kusicielką niezdolną do wyższych uczuć.