Poprzedni rok nie był zbyt obfity, jeśli chodzi o dobre filmy. Zaledwie kilka zwróciło moją uwagę dostatecznie, żeby zapamiętać je na dłużej. Celowo nie posłużyłem się internetem przed napisaniem tego artykułu, aby spróbować z pamięci podać najlepsze dzieła poprzedniego roku i nie wyszło tego niestety dużo. 
"Co byś wolał: lekarza trzymającego cię za rękę, kiedy umierasz, czy lekarza, który przestaje się tobą interesować, kiedy zdrowiejesz? Wydaje mi się, że najgorszy jest lekarz, który nie interesuje się pacjentem, gdy ten umiera."
....." Czas nie osłabił dotąd wrażenia, jakie wywierała na mnie uroda Edwarda - Byłam zresztą przekonana, że nigdy to się nie zmieni. Syciłam oczy każdym detalem jego bladej twarzy: kwadratową męską szczęką, wystającymi kośćmi policzkowymi, gładkim marmurowym czołem przysłoniętym częściowo przez mokre kasztanowe włosy, łagodnym łukiem pełnych warg wygiętym teraz dla mnie w uśmiech..."
Mad Max to film gatunku science-fiction produkcji australijskiej z roku 1979. Jego reżyserem jest George Miller, a główną rolę zagrał w nim 23-letni wówczas Mel Gibson. Akcja filmu toczy się w świecie, który poadł w wielki kryzys, rozprzestrzenia się w nim zło, agresja, przestępczość, źli ludzie coraz mniej szacunku mają do stróżów prawa.
Bawili nas przez lata, dysfunkcjonalna rodzina z przedmieścia Chicago, to już klasyka amerykańskich sitcomów. Serial oryginalnie emitowany na kanale Fox, szybko zyskał sobie popularność w USA, a zaraz potem w innych krajach na całym świecie. Rodzina Bundych rozśmieszała nas przez 10 lat na przestrzeni 11 serii emisji. Podczas tego okresu wyemitowano ponad 260 epizodów. Ostatni nadany został 9 czerwca 1997 roku. Jak dalej potoczyły się kariery aktorów, którzy wcielili się w role naszych ulubieńców?
W poniedziałek 28 lutego 1983 roku w ponad 50 milionach amerykańskich domów, czyli w 60,2% wszystkich gospodarstw domowych, telewizory były włączone na ten sam program. Trwał 2,5 godziny, nadawała go stacja CBS. Wg apokryficznych opowieści w trakcie nadawania reklam w niektórych częściach Nowego Jorku wysiadała kanalizacja, ponieważ tak wiele osób czekało z "ulżeniem sobie" aż do nich, tak aby nie przegapić choćby sekundy programu.
Stefek to dziesięcioletni chłopak z rozbitej rodziny, żyjący w niewielkim prowincjonalnym miasteczku. Rzeczywistość jest tu byle jaka, a codzienność monotonna,. Stefek mieszka z siostrą Elką i matką. Rodzinę przygniata bieda. Siostra to zdolna dziewczyna, której życie poskąpiło szerszych perspektyw. Pracuje na zmywaku w okolicznej knajpie, pomaga matce, opiekuje się bratem i próbuje zdobyć pracę w dużej włoskiej firmie. Chłopakowi natomiast, choć nie zauważamy tego od razu, wyraźnie brakuje ojca. Błahe zabawy z Elką w zaklinanie rzeczywistości próbuje naiwnie przenieść do realnego życia i sprawić, by ojciec wrócił do domu.Beata i Bartek to małżeństwo po trzydziestce z dwójką dzieci. Mieszkają z matką Bartka - Teresą przy tytułowym Placu Zbawiciela. Oczekują na własne mieszkanie, które dopiero kupili. Beata zajmuje się domem i opieką nad synami. Jej mąż pracuje w firmie montującej klimatyzatory. 
Aniela to starsza, samotna pani. Jej życie upływa dość monotonnie. Kamera obserwuje ją przy prostych codziennych czynnościach, głównie w domu: parzeniu herbaty, odpoczynku na tarasie z kieliszkiem likieru, rozmowach z wiernym przyjacielem psem – Filadelfią, zwaną czule Filą.
Mike Deerfield młody żołnierz, po powrocie z misji w Iraku nagle znika z bazy wojskowej. O dezercji i zaginięciu syna zostają poinformowani jego rodzice: weteran wojenny Hank (Tommy Lee Jones) i jego żona Joan (Susan Sarandon).Strona 1 z 2